Deze studie duikt in de fascinerende wereld van middeleeuwse manuscripten en hoe deze door generaties werden gekoesterd en opnieuw gebruikt.
Tussen 1375 en 1530 bloeide de vraag naar boeken in Engeland, wat leidde tot een snel groeiende boekhandel die een enorme hoeveelheid exemplaren produceerde. Fragmenten van oude manuscripten werden vaak hergebruikt als bladzijden of als onderdeel van nieuwe werken, zoals palimpsests – perkament waarop al eerder tekst stond die werd weggeschreven om plaats te maken voor nieuwe teksten.
Deze studie beschrijft hoe mensen oudere boeken in ere hielden en onderzoekt de praktijken en processen waarmee manuscripten werden gemaakt, gerepareerd, beschermd, gemarkeerd, geschonken en gedeeld. Door codicologische bewijzen uit een uitgebreide inventarisatie van bestaande manuscript collecties te combineren met historische documenten, recepten en literatuurteksten, presenteert deze studie gedetailleerde casestudies over perkamentproductie en -recycling, de hergebruik van randen en de tweedehands handel in boeken.
De analyse van de bewijzen die op en in overgebleven boeken zijn ingebed, biedt een nieuw perspectief op de manuscriptcultuur in Engeland aan het eind van de middeleeuwen. Het laat zien hoe mensen boeken opnieuw gebruikten en argumenteert dat boeken in deze periode op talloze duurzame manieren werden gemaakt, gebruikt en hergebruikt.
