In dit boek wordt de structuur en inhoud van Ovids samenvatting van de Trojaanse saga in Metamorphoses 12.1-13.622, ook wel bekend als het “Kleine Ilias”, grondig onderzocht. De auteur analyseert de redenen en doelen achter de geselecteerde verhaalmomenten uit het Epische Cyclus die hun weg naar Ovids versie van de Trojaanse oorlog hebben gevonden.
Door een enorme hoeveelheid literair materiaal te beheersen en creatief opnieuw te vormen, creëert Ovid een systematische heropbouw van het archetypische heldenfiguur Achilles. Hij presenteert zich daarmee als een waardig opvolger van Homer in de epieke traditie, een meesterlijke dichters van episch gedichtwerk, en een gelijke van zijn grote Latijnse voorganger Vergilius.
