Ondanks dat de gebrek aan actie op het gebied van milieuverzorging bij zowel de bevolking als politici steeds meer wordt erkend, blijft het voor economen lastig om economie en ecologie te verenigen tot een hechte eenheid. Dit maakt het moeilijk om toekomstgerichte aanpakken voor de economische en ondernemingsbeleid te formuleren.
Hoewel interdisciplinair denken vanzelfsprekend is geworden in onze tijd, blijft de daadwerkelijke realisatie in onderzoek en onderwijs achterwege. Hoewel mainstream-economie belangrijke theoretische stappen heeft gemist met betrekking tot milieuproblematiek, zou het oneerlijk zijn om de huidige vakliteratuur als geheel te veroordelen.
Inmiddels zijn er op het gebied van nationale economie belangrijke vooruitgangen gemaakt, en ook in de bedrijfswetenschappen dringt ecologisch denken door, hoewel veel terughoudender. De bedrijfswetenschappen moeten ervoor zorgen dat ze niet achterlopen op wat visionaire ondernemers al lang inzien: de noodzaak om vrijwillig met innovatieve maatregelen te reageren op de steeds ernstiger wordende veranderingen in de ecologische omgeving.
Kortom, een nieuwe oriëntatie is nodig voor zowel de algemene als de speciale bedrijfswetenschappen, inclusief hun functies zoals materiaal- en productieeconomie, organisatie, personeelsbeleid, financiering, boekhouding en marketing. Dit alles moet worden geïntegreerd in een systeem van geïntegreerde dataverwerking.
Fundamenteel is het noodzakelijk om, gezien natuurlijke noodwendigheden en sociale verantwoordelijkheid, individuele rationele bedrijfsdoelen te herkaderen binnen de bredere ecologische grenzen. Dit geldt zelfs als overheidsbeleid onvoldoende is.
