Deze studie begon met het onderzoeken van de technologische, cognitieve en symbolische aspecten van metaalbewerking in zuidelijk Noorwegen tijdens de Bronstijd (1700-500 v. Chr.). Om de Noorse vondsten beter te begrijpen, werd de geografische en chronologische reikwijdte uitgebreid. Uiteindelijk omvatte het onderzoek bewijs uit heel de Noordse regio, met een tijdsbestek dat terugging tot de vroege laatneolithische periode (ongeveer 2400 v. Chr.).
De studie onthulde onverwachte inzichten in ideeën, zowel van vandaag als van het verleden. Twee belangrijke sets ideeën werden onderzocht: de ideeën die archeologische concepten van de Bronstijd hebben en nog steeds beïnvloeden, en de ideeën die de mentaliteit van de mensen in de Bronstijd vormden, voortkomend uit hun fysieke ervaring met metaalbewerking.
De “weven van betekenis” – een term ontleend aan Clifford Geertz (1973) – worden hier begrepen als twee samenhangende aspecten: enerzijds de veranderende wetenschappelijke discoursen waarin hedendaagse archeologische ideeën over Bronstijdmetaalbewerking zijn gevormd, anderzijds de prehistorische context en relaties die betekenis gaven aan metaalbewerking in de Bronstijd.
