In Latijns-Amerika groeit het bewustzijn van milieuproblemen en de noodzaak voor sociale mobiliteit. Dit boek onderzoekt hoe coöperatieve recyclingpraktijken steeds vaker worden ingezet als strategie om zowel afvalvervuiling als stadsarmoede aan te pakken. Selectieve afvalinzameling en het scheiden van waardevolle materialen uit het afval zijn uitgegroeid tot een wijdverbreide overlevingstrategie voor de economisch uitgesloten bevolking.
Hoewel ernstige en chronische beroepsziekten en risico’s bij recyclagearbeiders veel voorkomt, zijn duizenden mensen volledig afhankelijk van deze bronnen. Het boek bestudeert ervaringen uit Brazilië en andere Latijns-Amerikaanse landen om te bepalen wat er kan worden gedaan om het milieu en de levensomstandigheden van deze uitgesloten burgers te verbeteren.
Naast de specifieke gezondheidsrisico’s wordt ook gekeken naar innovatieve recyclagecoöperaties en -verenigingen die recent zijn ontstaan, waardoor een opwindend nieuw model voor een solidariteits-economie ontstaat. Door dit onderzoek worden zowel de landschappen van wanhoop belicht waar de stedelijke marginalisering zich manifesteert, als de landschappen van hoop, waarin solidariteit en samenwerking een weg naar een betere levensstijl kunnen creëren.
