Recherchen 136 – Recycling Brecht

Beginnend in de late jaren twintig daagde Bertolt Brecht de bewaarders van het culturele erfgoed uit met zijn concept van de “materiale waarde” van kunst. Hij verliet de idee van een boventijdige duurzaamheid van kunstwerken en adviseerde om die zonder aarzeling “uit te hakken” voor hergebruik in de hedendaagse tijd. Zijn voorstel benadrukte het tijdsaspect van kunst en zette in op een omvattende praktijk van herhaling, overname en transformatie van historische artefacten en artistieke praktijken. Deze tot nu toe nauwelijks onderzochte theorie en praktijk van Brecht wordt hier hersteld en toegepast op zijn eigen werk. De bijdragen in deze bundel, het resultaat van een internationale samenwerking, gaan na wat de materiële waarde van Brecht is geweest in zijn eigen werken en in zijn nalatenschap in theater en film van onze tijd. Ze richten zich op Brechts methoden die voor de hedendaagse tijd niet alleen artistiek maar ook politiek relevant zijn, waaronder praktijken van historicisering, transmediale “scheiding van elementen”, de opera-achtige intensivering van “toestanden” en het scenische herbeleven van klassieke werken.