Een van de belangrijkste uitdagingen bij de bouw van toekomstige magnetische fusiereactoren is het kiezen van de juiste materialen. Een cruciaal aspect daarbij is de recycling van waterstofisotopen met de materialen aan de plasmazijde.
Fusiemachines met tritium vereisen een hoge mate van veiligheid en economie, wat betekent dat het tritiuminventaris zo laag mogelijk moet zijn en de permeatie door de plasma-facing materialen minimaal dient te zijn. Om de plasmareactie te kunnen voorspellen en controleren, is het ook essentieel om het recyclgedrag van de componenten in de reactor te kennen. Ten slotte kunnen brandstofcycli en plasma-bedrijfsmodi actief worden gecontroleerd door speciale materialen en methoden.
Dit boek beschrijft zowel laboratorium experimenten die de basis eigenschappen van niet-evenwichtige waterstof-vaste systemen onderzoeken (diffusie, absorptie, grensvlakprocessen) als experimentele resultaten verkregen uit bestaande fusiereactoren onder omstandigheden die toekomstige situaties in zekere mate simuleren. De bijdragen komen van experts op het gebied van nucleaire fusie, materiaalwetenschap, oppervlaktewetenschap, vacuüm wetenschap en technologie, en vaste-toestandfysica.
