Dit onderzoek onderzoekt grondig de Hong Kong-verordening over schiprecycling, aangenomen in mei 2009, en het huidige statu quo van regelgeving rondom schiprecycling. Het analyseert de onvoldoende ratificaties van de verordening vanuit zowel een juridisch als een economisch perspectief.
De eerste helft van het onderzoek richt zich op de geschiedenis van de bepaling voor inwerkingtreding van de verordening en de reden hiervoor. Aangezien deze bepaling een aanzienlijk extra obstakel vormt voor de wettelijke bindendheid van de verordening, verschuift de focus in de tweede helft naar unilaterale actie op dit gebied. Na een overzicht van het juridische kader van Europese wetgeving rond schiprecycling, wordt een analyse en evaluatie gegeven van verschillende voorstellen van de Europese Commissie om de problemen met huidige schiprecyclingsmethoden aan te pakken. Met een speciale aandacht voor (geplande) Europese maatregelen op dit gebied, draagt de analyse een boodschap van voorzichtig optimisme.
