De bekende uitspraak “verontreiniging kent geen grenzen” uit de jaren zeventig van de vorige eeuw blijken helaas nog steeds actueel te zijn. Ondanks overweldigende wetenschappelijke bewijzen en het groeiende bewustzijn van de mensheid over de aanwezigheid van schadelijke stoffen in water, voedsel, lucht, organismen en het milieu, blijft verontreiniging een groot probleem. Dit boek biedt diepgaande analyses van de voorkomende vervuilingsstoffen, hun transport, toxiciteit en mogelijke remediëring.
Een bijzonder belangrijk thema is de luchtkwaliteit binnen scholen, dat door Dambruoso et al. wordt behandeld. De auteurs benadrukken het vaak over het hoofd gezette gezondheidsrisico van luchtvervuiling in gebouwen, vooral voor kinderen die 90% van hun tijd binnenshuis doorbrengen, zelfs in de zomermaanden.
Dsikowitzky en Schwarzbauer analyseren dan weer industriële afvalwaterverontreinigingen, met een focus op stoffen afkomstig van textiel-, petrochemische-, papier-, banden-, chemische- en farmaceutische fabrieken. De auteurs beschrijven geavanceerde analysemethoden en ecotoxicologische testen om de impact te meten.
Verder worden dioxinen en furanen, schadelijke stoffen die ook in industriële afvalwateren voorkomen, door Mudhoo et al. in detail behandeld. Gianoncelli et al. tonen aan dat vliegas, een bijproduct van energieproductie, met verschillende technieken bewerkt kan worden om de concentratie vervuilende stoffen te verlagen. Bovendien wordt de mogelijkheid onderzocht om vliegas te recyclen voor gebruik in landbouw, bouw en geopolymers.
Sousa et al. richten zich op antifoulingverf, gebruikt om schepen te beschermen tegen begroeiing. Ze laten zien dat deze verf vaak toxische organotin-verbindingen bevat die kunnen worden aangetroffen in menselijke organen zoals het hart, de lever en moedermelk. Rebello et al. analyseren op hun beurt tensides, oppervlakteactieve stoffen die veelvuldig gebruikt worden, en wijzen op de mogelijke gezondheidsrisico’s voor mensen en ecosystemen.
De hoofdstukken over toxische metalen door Nava-Ruíz en Méndez-Armenta, Abarikwu en Ristić et al. beschrijven bronnen, monitoringmethoden en ziekten die veroorzaakt kunnen worden door lood, kwik, cadmium en thalium. Li et al. richten zich op nitrosaminen, kankerverwekkende stoffen, en presenteren technieken en materialen zoals zeolieten om deze stoffen uit vloeistoffen en rook te verwijderen.
Dit boek is een waardevolle bron van informatie voor iedereen die meer wil weten over de wereldwijde problematiek van verontreiniging en de zoektocht naar oplossingen.
