In ons moderne leven zijn computers, smartphones en talloze andere elektronische apparaten onmisbaar. Huishoudelijke toestellen als koelkasten, fornuizen en wasmachines behoren eveneens tot de standaarduitrusting van onze huishoudens. Fabrikanten ontwikkelen steeds krachtigere en zuinige producten. Maar hebben zij ook over het einde van hun levenscyclus nagedacht? Wat gebeurt er met deze apparaten aan het eind van hun gebruiksperiode? Vinden ze een plaats op een stortplaats, worden ze verbrand of simpelweg langs de kant van de weg gedumpt? Het is helaas niet zo eenvoudig. Naast de strafrechtelijke gevolgen van illegale afvalverwijdering, bestaat er een zinvolle alternatief: het recyclen van elektronisch en elektrisch afval.
Schroot is een begrip dat we allemaal kennen. Het gaat om “oud ijzer”, namelijk apparaten die defect zijn geraakt en op de sloop terechtkomen. Elektronisch afval is een complexe mengsel van elektrische, elektronische en andere onderdelen. Om het gebruik van deze termen te vereenvoudigen, begrijp ik onder elektronisch afval zowel elektrisch afval als elektronisch afval. Er wordt onderscheid gemaakt tussen oud- en nieuwafval. Oudafval betreft defect of technisch verouderde apparaten. Productieafval wordt beschouwd als nieuwafval, dat vaak binnen de productiebedrijven weer in de productkringloop terugkeert.
Welke producten behoren tot het elektronisch afval? De categorie van elektronisch afval is divers. Lees de voorbeelden aandachtig door, want bij sommige apparaten kom je misschien niet op de gedachte dat ze tot dit afvaltype behoren.
