In late 2019 organiseerde de Ondercommissie Water, Oceaan en Wilde Fauna een hoorzitting over plasticvervuiling. De voorzitter, Lowenthal, opende de bijeenkomst met deze woorden: “Plastic heeft ons leven zeker makkelijker gemaakt, maar de kosten van deze materialen zijn veel hoger dan velen willen toegeven. Kunststoffen blijven eeuwen in het natuurlijke milieu en worden bijna overal op onze planeet gevonden. Jaarlijks komen naar schatting 8 miljoen ton plastic terecht in de oceanen, een hoeveelheid die overeenkomt met ongeveer één vuilniswagen per minuut. Dit bedreigt de biodiversiteit en stapel zich op in het voedsel dat we eten en het water dat we drinken. Kunststoffen zijn zelfs gevonden in watersamples hier, vlakbij het Capitool Visitors Center. Plastic verergert bovendien klimaatverandering. De globale emissies die voortkomen uit de productie van plastic gedurende een jaar in de Verenigde Staten zijn ongeveer gelijk aan die van 462 kolencentrales per jaar, en dat aantal stijgt. De productie van plastic is ook een kwestie van milieugerechtigheid. Petrochemische fabrieken en verbrandingssinstallaties komen vaak terecht in laag所得 gemeenschappen, waar lokale gezondheids- en luchtkwaliteitseffecten aanzienlijk zijn maar veelal genegeerd worden. Bovendien moeten we op deze commissie kijken naar oplossingen voor problemen zoals ‘ghost fishing gear’, visserijgerief dat verloren is gegaan op zee maar blijft vissen blijven vangen, inclusief vis, zeezoogdieren, schildpadden, vogels en koralen.”
De waarnemend voorzitter, Tom McClintock, had een andere kijk: “Uit de schriftelijke getuigenissen lijkt het erop dat de meerderheid de Amerikaanse consumenten verantwoordelijk maakt voor plastic afval in onze oceanen en voorstelt beperkingen op hen te leggen die het gemak en de hogere levenskwaliteit die plastic hebben bijgedragen aan onze moderne samenleving drastisch verminderen. De ‘Amerika eerst’ mentaliteit lijkt een terugkerend thema te zijn, maar de feiten tonen een heel ander beeld. Een studie uit 2017 gepubliceerd in het tijdschrift Environmental Science & Technology toonde aan dat tussen 88 en 95 procent van alle plastic afval dat onze oceanen bereikt komt van 10 rivieren – geen enkel ervan is in de buurt van de Verenigde Staten: 8 van die rivieren zijn in Azië en de andere 2 in Afrika. Volgens een studie uit 2015 produceerden de top 20 zee-plasticvervuilers zo veel als 10,76 miljoen ton watergebonden plastic afval. De Verenigde Staten genereerden slechts 0,11 miljoen ton – of nauwelijks 1 procent. Eigenlijk heeft de hele Verenigde Staten minder watergebonden plastic vervuiling geproduceerd dan Noord-Korea. Wie wordt door de meerderheid aangeklaagd? De Amerikaanse consumenten. Maar zoals Jeane Kirkpatrick ooit zei: ze beschuldigen altijd Amerika eerst. Volgens het EPA hebben Amerikanen de plastic recycling van 20.000 ton in 1980 verhoogd naar 3,1 miljoen ton in 2015. Amerikaanse consumenten doen er alles aan om plastic afval op een verantwoorde manier te verwijderen – en de cijfers laten dat zien. Amerikanen zijn helden – niet boeven – in de strijd tegen plasticvervuiling van onze oceanen. We zouden hen moeten vieren en niet bestraffen!”
Deze compilatie bevat een reproductie van de Worldwide Threat Assessment van de Amerikaanse Intellgence Community uit 2019.
